Koga to strona miłośników modelarstwa szkutniczego. Znajdziesz tu wszystko, co jest Ci potrzebne do zbudowania modelu od podstaw. Pochwal się swoją pracą, zapytaj o opinię naszą społeczność, wymień się doświadczeniami. Jak znajdziesz chwilę - spotkaj się z nami w realu albo na shoutboxie. Serdecznie zapraszamy.

Strona główna Modelarnia Techniki modelarskie Gatunki drewna i wykorzystanie w modelarstwie

Gatunki drewna i wykorzystanie w modelarstwie

Gatunek, twardość, ciężar gatunkowy, barwa

Właściwości drewna

Obróbka

Zastosowanie

Akacja — grochodrzew

(Robinia pseudacacia)

Bardzo twarde, dość ciężkie.

Twardziel — żóltawozielona do złotobrązowej. Pasy i żyłki.

Wytrzymałe, średnio elasty­czne. Nadaje się na części o kształtach giętych. Słabo kur­czliwe.

W czasie suszenia łatwo pęka. Bardzo źle łupliwe. Źle przyjmuje gwoździe. Dobre do po­lerowania, trudne do wyprawiania (bejcowania).

Obróbka ostrymi narzędziami. Można gładko ostrugać i do­skonale obrobić na tokarce.

Elementy toczone. Elementy konstrukcyjne, czopy, umoc­nienia.

Balsa (Ochronna lagopus)

Bardzo miękkie, nadzwyczaj

lekkie.

Barwa przecięcia:

białobrązowa.

Sztywne, włókniste, bardzo elastyczne, nie kurczy się, do­skonałe do cięcia, polerowania, wyprawiania (bejcowania). Źle trzyma gwoździe i wkrętki. Dobre do klejenia.

Piłowanie, szczególnie piłą szerokozębną. Ostrugane wy­maga dobrego szlifowania.

W modelarstwie okrętów na­daje się jedynie pokryte płótnem

Brzoza (Betula verrucosa)

Miękkie i dość lekkie.

Twardziel — żółtobrązowa do brązowej;

biel — białawy, w kierunku rdzenia żółtawy

Wytrzymałe, elastyczne, bar­dzo kurczliwe, łatwe do odkształcania. Nie łupliwe. Łatwo przyjmuje gwoździe. Moż­na rzeźbić, polerować, wypra­wiać.

Obróbka wszystkimi metoda­mi strugania, szlifowania. Toczenie na tokarce.

Detale rzeźbione. Nadbudów­ki pokładowe i jako materiał wypełniający.

Buk (Fagus sihatica)

Bardzo twarde, dość ciężkie.

Biel — czerwonawobiały lub

bladobrązowy.

Wytrzymałe, średnio elastycz­ne, można kształtować przez zginanie. Kurczliwe i skłonne do odkształceń. W czasie su­szenia łatwo pęka. Bardzo źle łupliwe. Źle przyjmuje gwoź­dzie. Trudne do rzeźbienia i formowania. Daje się dosko­nale polerować i wyprawiać.

Obróbka na tokarce wszystki­mi praktycznymi metodami i dobrymi narzędziami. Do­skonale można je malować i lakierować.

Toczone elementy pokładowe i konstrukcyjne.

Bukszpan (Buxus sempewirens)

Twarde jak kamień, bardzo ciężkie.

Biel — od jasnego do ciemno­żółtego.

Bardzo wytrzymałe, średnio elastyczne, bardzo kurczliwe. Bardzo źle łupliwe. Bardzo źle przyjmuje gwoździe. Trudne do rzeźbienia i formowania, ciężkie do polerowania i wy­prawiania.

Obróbka ciężka ze względu na wielką twardość. Daje się doskonale wygładzić strugiem i szlifować. Bardzo dobra obróbka na tokarce.

Rzeźby dłutowane, elementy toczone. Rzeźbiony kadłub, wręgi, stępka.

Daglezja — jedlica zielona

(Pseodotsuga taxijolia)

Drewno o wąskich pierście­niach bieli jest bardzo miękkie. Drewno o szerokich pierście­niach bieli jest twarde. Lekkie. Twardziel — żółtawa, czerwo­nawo brązowa; biel — żółtawobiały.

Wytrzymałe, włókniste, elastyczne, mało kurczliwe. W czasie suszenia pęka. Drewno miękkie, łatwe do obróbki. Drewno twarde trudne do obróbki. Łatwo przyjmuje gwoździe i wkrętki. Można polerować i wyprawiać. Źle trzyma farbę

Obróbka odmiany miękkiej ostrymi narzędziami. Obróbka odmiany twardej wszystkimi metodami strugania.

Kadłub.

Dąb bezszypułkowy

(Quercus sessilis)

Twarde, dość ciężkie. Twardziel — żółtawobrązowa; biel — żółtawobiały

Wytrzymałe, włókniste, śred­nio elastyczne i giętkie. Dość kurczliwe, łatwo pęka w czasie suszenia. Łupliwe. Źle przyjmuje gwoździe. Trudne do rzeźbienia, formowania, polerowania i wyprawiania.

Obróbka dobrymi narzędzia­mi przy zastosowaniu wszyst­kich praktycznych metod.

Elementy rzeźbione, dłutowa­ne. Elementy konstrukcyjne. Podstawa każdego modelu.

Dąb szypułkowy (Quercus pedunculata)

Twarde, dość ciężkie. Twardziel — żółtobrązowa; biel — żółtawobiały.

Wytrzymałe, włókniste, śred­nio elastyczne i giętkie. Dość kurczliwe, łatwo pęka w czasie suszenia. Łupliwe. Źle przyjmuje gwoździe. Trudne do rzeźbienia, formowania, polerowania i wyprawiania.

Obróbka dobrymi narzędziami przy zastosowaniu wszystkich praktycznych metod.

Elementy rzeźbione, dłutowa­ne. Elementy konstrukcyjne. Podstawa każdego modelu.

Grab pospolity (Carpinus betulus)

Bardzo twarde. Ciężkie. Biel — od szarawobiałego do żółtawo białego.

Wytrzymałe, włókniste, elastyczne, bardzo kurczliwe i skłonne do odkształceń. W czasie suszenia łatwo pęka. Bar­dzo źle łupliwe. Źle przyjmuje gwoździe. Doskonale można je polerować i wyprawiać.

Obróbka utrudniona ze wzglę­du na twardość i zadry. Nie można gładko ostrugać. Dłu­go wysycha.

Kadłub pełny, rzeźbiony. Pod­stawa modelu. Czopy, kliny, elementy konstrukcyjne.

Grusza (Pirus communis)

Twarde, dość ciężkie.

Biel — czerwonawo brązowy z błyszczkami.

Wytrzymałe, mało elastyczne, bardzo kurczliwe i łupliwe. Łatwo przyjmuje gwoździe. Można rzeźbić, formować, polerować. Łatwo wyprawiać.

Struganie, polerowanie.

Elementy rzeźbione i toczone-Wszystkie części potrzebne do budowy modelu.

Jesion wyniosły (Fraxinus excehior)

Twarde, dość ciężkie.

Biel — czerwonawo brązowy z błyszczkami.

Wytrzymałe, włókniste, ela­styczne, giętkie, duża skłon­ność do odkształcania się, źle łupliwe. Źle przyjmuje gwoździe. Ciężkie do rzeźbienia i formowania. Trudne do wyprawiania (bejcowania).

Obróbka ostrymi narzędziami.

Elementy konstrukcyjne, wzmocnienia, czopy widoczne i niewidoczne

Jodła biała (Abies alba)

Bardzo miękkie i lekkie.

Biel — żółto czerwonawy aż do białego.

Wytrzymałe i elastyczne, nie kurczy się, łatwo się odkształca i pęka (pęknięcia pierścienio­we). Dobrze przyjmuje gwoź­dzie, łatwe do strugania, rzeź­bienia, polerowania i wypra­wiania (bejcowania).

Obróbka wszystkimi ostrymi narzędziami.

Kadłub pełny, rzeźbiony pro­stych modeli.

Kasztan jadalny (Castanea satwa)

Twarde, dość lekkie. Twardziel — od jasnego do ciemnego brązu; biel — brudno biały

Sztywne, bardzo włókniste, elastyczne, giętkie, mało kurcz­liwe, łatwo się odkształca. Łat­wo pęka w czasie suszenia. Łupliwe, łatwo przyjmuje gwoździe. Można rzeźbić, po­lerować i wyprawiać

Obróbka wszystkimi metoda­mi strugania.

Rzeźbione i toczone detale na kadłubie i nadbudówkach po­kładowych.

Kasztanowiec (Aesculus hippocastanum)

Bardzo miękkie i lekkie. Biel — żółtawobiały.

Sztywne, bardzo włókniste, mało elastyczne, można kształtować przez zginanie. Słabo kurczliwe, łupliwe. Dobrze trzyma gwoździe i wkrętki. Można polerować i wyprawiać (bejcować).

Obróbka strugarkami. Daje nierówne wióry. Obróbka ter­miczna powierzchniowa

Części kadłuba i nadbudówek.

Klon (Acer platanoides)

Twarde, dość lekkie.

Twardziel — czerwonawo biała:

biel — żółtawobiały.

Wytrzymałe, elastyczne, średnio kurczliwe, skłonne do odkształceń. Przy suszeniu łatwo pęka. Nie łupliwe, źle przyjmuje gwoździe. Trudne do rzeźbienia, łatwe do po­lerowania i wyprawiania (bej­cowania). Trudne do klejenia.

Obróbka wszystkimi metoda­mi strugania. Uwaga: przy obróbce maszynami szybko­obrotowymi grzeje się aż do momentu zapłonu.

Detale toczone, rzeźbione, trwałe. Kadłub i nadbudówki pokładowe.

Limba (Pinus Cembra)

Bardzo miękkie i lekkie.

Twardziel jasno czerwono brązowa; biel – jasnożółty;

Wytrzymałe, w miarę elastyczne, nie kurczy się, łatwo łupliwe, dobrze przyjmuje gwoździe, łatwe do strugania, polerowania i wyprawiania (bejcowania)

Struganie, piłowanie, klejenie i obróbka każdym narzędziem. Opalanie, obróbka termiczna.

Maszty i reje

Lipa (Tilia cordata)

Bardzo miękkie i lekkie.

Biel — białożólty lub czerwonawo biały.

Wytrzymałe, bardzo elastycz­ne. Można kształtować przez zginanie. Silna kurczliwość. Łatwo pęka. Łatwo przyjmuje gwoździe i wkrętki. Dobrze daje się rzeźbić. Nie można polerować. Źle znosi wyprawianie (bejcowanie).

Obróbka strugarkami, daje równe wióry. Rzeźbienie i kształtowanie we wszystkich kierunkach.

Części rzeźbione, wszystkie detale, we wszystkich fazach budowy modelu. Może być zastąpione przez klon.

Mahoń (Swietenia mahagoni)

Twarde. Dość lekkie.

Twardziel — czerwonawo brązowa;

biel — od białego do ciemno­brązowego.

Wytrzymałe, włókniste, słabo elastycznie i kurczliwe, łupliwe. Łatwo przyjmuje gwoź­dzie. Łatwe do polerowania, rzeźbienia, do klejenia, i wyprawiania Trudne do strugania

Obróbka ostrymi narzędziami.

Maszty, bomy, reje, kadłub, nadbudówki pokładowe.

Modrzew (Larix europeana)

Dość twarde, lekkie.

Twardziel — czerwonawo brązowa do czerwonej;

biel — żółtawo biały.

Wytrzymałe, elastyczne, mało kurczliwe, łupliwe. Łatwo przyjmuje gwoździe, łatwe do rzeźbienia. Nie można polerować. Łatwe do wyprawiania (bejcowania).

Obróbka wszystkimi metoda­mi strugania.

Maszty i wyposażenie. Nad­budówki pokładowe.

Olcha czarna (Alnus glutinosa)

Miękkie i lekkie.

Biel — czerwonawo biały do żółtawoczerwonego z błyszczkami.

Sztywne, mało elastyczne, bardzo kurczliwe. Pęka w cza­sie suszenia, łupliwe. Łatwo przyjmuje gwoździe i wkrętki. Można polerować, wyprawiać, rzeźbić. Daje się doskonale kleić

Obróbka strugarką.

Detale rzeźbione, toczone na tokarce. Kadłub i nadbudówki.

Orzech czarny (Juglans nigrd)

Dość twarde, ciężkie. Twardziel — czekoladowo brązowa, częsty odcień czerwona­wy

biel — od białego do brązowego.

Wytrzymałe, włókniste, elastyczne, bardzo kurczliwe. Można kształtować przez zginanie. W czasie suszenia łatwo pęka. Łupliwe. Dobrze przyj­muje gwoździe. Łatwe do rzeźbienia, polerowania i wyprawiania.

Obróbka wszystkimi metoda­mi strugania.

Detale rzeźbione i toczone. Kadłub i nadbudówki pokła­dowe.

Orzech włoski (Juglans regia)

Twarde, dość ciężkie.

Twardziel — matowa czarno brązowa, często ciemny szlak;

biel — szarawobiały.

Wytrzymałe, elastyczne, gięt­kie, kurczliwe, łupliwe. Łatwo przyjmuje gwoździe. Łatwe do polerowania, rzeźbienia i wyprawiania.

Obróbka wszystkimi metoda­mi strugania. Przez parowanie zatraca charakterystyczne ko­lory.

Detale rzeźbione i toczone. Kadłub i nadbudówki pokła­dowe

Osika (Populos tremula)

Bardzo miękkie i lekkie.

Biel — żółtobiały, białe błyszczki.

Wytrzymałe, włókniste, elastyczne, giętkie, mało kurczli­we, łatwo pęka. Dobrze przyj­muje gwoździe i wkrętki. Nie można polerować. Łatwe do wyprawiania (bejcowania)

Obróbka strugarkami. Daje nierówne wióry, nie daje się gładko ostrugać. Termiczna obróbka powierzchniowa.

Nadbudówki pokładowe, ło­dzie ratunkowe. Można zastą­pić wierzbą.

Sosna amerykańska (Pinus strobus)

Bardzo miękkie i lekkie.

Twardziel — żółto-ciemno

czerwona do koloru skóry

(cielistego);

biel — żółtawobiały.

Wytrzymałe, mało elastyczne, słabo kurczliwe, łupliwe. Dobrze przyjmuje gwoździe, łatwe do rzeźbienia. Nie daje się polerować i wyprawiać (bejcować).

Obróbka wszystkimi ostrymi narzędziami. Toczenie na to­karce precyzyjnej.

Maszty, reje.

Sosna pospolita (Pinus silvestris)

Miękkie i lekkie.

Twardziel — żółtawo czerwona do brązowej;

biel — żółtawobiały.

Wytrzymałe, średnio elastycz­ne, średnio kurczliwe, łupliwe. Łatwo przyjmuje gwoździe. Nie można polerować, dobrze znosi wyprawianie.

Obróbka strugarkami. Daje nierówne wióry, w czasie stru­gania łatwo pęka.

Maszty, reje i jako materiał wypełniający

Świerk pospolity (Picea excelsa)

Bardzo miękkie i lekkie. Twardziel — biała, błyszcząca z odcieniem czerwonawym; biel — taki sam, ale bez po­łysku.

Wytrzymałe, niekurczli we, elastyczne. Skłonne do odkształceń w czasie suszenia. Łatwo przyjmuje gwoździe, daje się polerować i wyprawiać.

Obróbka ostrymi narzędziami.

Wewnętrzne elementy konstrukcyjne

Topola czar (Populus nigra)

Bardzo miękkie i lekkie.

Twardziel — jasnobrązowa do jasnozielonej;

biel — biały do żółtawobia-

łego.

Wytrzymałe, średnio elastycz­ne. Daje się kształtować przez gięcie.

Obróbka strugarkami. Daje nierówne wióry, nie daje się gładko ostrugać.

Proste modele i kadłuby, ewentualnie poszycie.

Topola kanadyjska (Populos canadensis)

Bardzo miękkie i lekkie. Twardziel — szarobrązowa; biel — śmietankowo biały.

Wytrzymałe, włókniste, śred­nio elastyczne, silnie kurczli­we, łupliwe. Daje się kształto­wać przez gięcie. Przyjmuje gwoździe i wkrętki. Nadaje się do rzeźbienia, polerowania i wyprawiania.

Obróbka strugarkami. Daje nierówne wióry, nie daje się gładko ostrugać. Obróbka termiczna powierz­chniowa.

 

Nadbudówki pokładowe. Moż­na zastąpić sosną amerykańską.

 

Wiąz polny (Ulmus campestris)

Twarde, dość lekkie. Twardziel — czekoladowo brązowa i czerwonawo brązowa; biel — żółtawobiały.

 

Bardzo wytrzymałe, włókniste, elastyczne, giętkie. Mocno kurczliwe. Łatwo się odkształ­ca i pęka w czasie suszenia. Bardzo trudne do łupania, rzeźbienia i formowania. Bar­dzo źle przyjmuje gwoździe. Nie można polerować. Łatwe do wyprawiania (bejco­wania).

 

Obróbka tylko ostrymi narzę­dziami i maszynami wysoko-obrotowymi. Na tokarce nale­ży stosować ostrzejsze noże do skrawania.

 

Trwałe detale rzeźbione (dłu­towane), ożebrowania, części konstrukcyjne.

 

Wierzba biała (Salix alba)

Bardzo miękkie i lekkie.

Twardziel — od jasnoczerwonej do czerwonobrązowej, pasy

szare;

 

biel — biały z żółtawymi błyszczkami.

 

Wytrzymałe, średnio elastycz­ne, słabo kurczliwe. Łatwo się odkształca i pęka przy susze­niu. Łatwo przyjmuje gwoź­dzie i wkrętki. Można je łatwo rzeźbić i formować. Nie moż­na polerować. Daje się dobrze wyprawiać (bejcować).

 

Ze względu na luźną budowę nie można obrabiać strugarka­mi.

 

Jako materiał wypełniający po zupełnym wysuszeniu.

 

 

 

 

 

Na podstawie: "Budowa modeli dawnych okrętów" Imre Marjai Tamas Ko w tłumaczeniu Stefana Eleka i Zofii Drapelli

Dodaj komentarz


Kod antysapmowy
Odśwież

cheap viagra canadian pharmacy buy viagra online uk no prescription cheap viagra online australia
womens viagra online
buy viagra for women uk sale of viagra tablets viagra med from canada