Koga to strona miłośników modelarstwa szkutniczego. Znajdziesz tu wszystko, co jest Ci potrzebne do zbudowania modelu od podstaw. Pochwal się swoją pracą, zapytaj o opinię naszą społeczność, wymień się doświadczeniami. Jak znajdziesz chwilę - spotkaj się z nami w realu albo na shoutboxie. Serdecznie zapraszamy.

San Martin 1:192

Pierwsze kroki w modelarstwie szkutniczym

Re: San Martin 1:192

Postprzez sotter » 04 Paź 2020, 23:02

Czasu wolnego niewiele ale coś udało się dłubnąć. Nastrugałem odpowiedni zapas deseczek 1,6 mm.
IMG_2337.JPG
IMG_2337.JPG (24.2 KiB) Obejrzany 1294 razy


Stosik listewek pocięty w kawałki pozwalające wykonać część kadłuba z odsłoniętymi wręgami.
IMG_2446.JPG
IMG_2446.JPG (28.51 KiB) Obejrzany 1294 razy


Szablony wręg wyciąłem w pcv.
IMG_2474.JPG
IMG_2474.JPG (30.67 KiB) Obejrzany 1294 razy


W końcu dokładność popłaca i wszystko się zgadza co do setnych część milimetra.
IMG_2476.JPG
IMG_2476.JPG (27.65 KiB) Obejrzany 1294 razy


Z rozmierzenia wyszło 60 wręg co ma się nijak to tych kilkunastu według planu bazowego.
IMG_2481.JPG
IMG_2481.JPG (33.87 KiB) Obejrzany 1294 razy


Propozycja autora planu zdaje mi się bez sensu - każda z wręg miałaby mieć szerokość powyżej 60 cm z przerwami w tym samym rozmiarze. Pomijając wcześniejsze dywagacje dotyczące braku jakichkolwiek autentycznych planów, w tej skali szerokość wręgi w mojej wersji to 30 cm co jest prawdopodobne. Poza tym odstawą konstrukcji XVI i wczesno XVII w galeonów była wręga główna (cuaderna maestra).
Standardowy galeon hiszpański i podejrzewać można i portugalski budowany był w oparciu o 31-39 wręg pomiędzy dwoma kluczowymi wręgami: dziobową (redel de proa) i rufową (redel de popa). Liczba wręg tej kluczowej części ustalona została na standardowe 39 dopiero w XVII w.

Jakkolwiek by to w rzeczywistości wyglądało 60 wręg wyciętych. Teraz czas na doklejenie tymczasowe do każdej z nich drugiej warstwy.
IMG_2484.JPG
IMG_2484.JPG (27.97 KiB) Obejrzany 1294 razy


Czy ktoś z Was miał okazję używać rybiego kleju? W teorii to klej odwracalny i pozwala na rozklejenie w miarę bezbolesne elementów, co będzie niezbędne w dalszej części prac.
IMG_2471.JPG
IMG_2471.JPG (28.14 KiB) Obejrzany 1294 razy
Awatar użytkownika
sotter
 
Posty: 69
Rejestracja: 07 Lut 2014, 19:35
Miejscowość: Warszawa

 

Re: San Martin 1:192

Postprzez oksal » 05 Paź 2020, 01:01

Delikatne będą te wręgi. W tych modelach admiralicji (nawet w skali 192) wręgi dają znacznie grubsze niż w rzeczywistości były. Trzymam kciuki za 1,6 mm.

sotter napisał(a):... Czy ktoś z Was miał okazję używać rybiego kleju?


Dawno temu bratu pomagałem przy sztalugach podobnym albo tym samym(?) (był w granulkach jak bursztyn) klejem. Ale raczej dobrze wiązał. Ja bym tym sposobem nie ryzykował.

Swego czasu się zastanawiałem nad takim kadłubem w skali 192 i wiem o które odcinanie fragmentów wręg Ci chodzi.

Zastosowałbym taśmę malarską. Jest cienka, nawet jak się ją obustronnie przyklei do dwóch sąsiednich wręg i takie wręgi obklejone taśmą skleić wikolem, to nie powinno Ci znacznie zwiększyć dystansu pomiędzy wręgami. A po ponownym posmarowaniu klejem i złożeniem na gotowo, nawet różnicy nie będzie w wymiarze.
Al eto takie moje niesprawdzone gdybanie- jeszcze tego nie robiłem
Awatar użytkownika
oksal
 
Posty: 2268
Rejestracja: 04 Gru 2010, 22:55
Miejscowość: Zbylitowska Góra |wieś:) pod Tarnowem

 

Re: San Martin 1:192

Postprzez Hadżi » 06 Paź 2020, 20:18

Witam!

sotter napisał(a):... Czy ktoś z Was miał okazję używać rybiego kleju?


Adaś napisał(a):Dawno temu bratu pomagałem przy sztalugach podobnym albo tym samym(?) (był w granulkach jak bursztyn) klejem. Ale raczej dobrze wiązał. Ja bym tym sposobem nie ryzykował.


Adaś, ten klej o którym mówisz, to klej kostny "Perełka". Dawniej stosowany przez stolarzy na gorąco. Rozpuszczany był na łaźni wodnej. Był też w postaci płytek tak jak czekolada.

Pozdrawiam
"Hadżi"
Na pochylni strajk zakończony: ok. podwod. SIEWIERJANKA, budowa wznowiona.
http://www.forum.modelarstwo.org.pl/viewtopic.php?t=48069
Nie ma rzeczy niemożliwych, są trudne lub b.trudne.
Myślenie nie boli. Głupota gdyby bolała to nie jeden z bólu by wył.
Awatar użytkownika
Hadżi
 
Posty: 514
Rejestracja: 04 Gru 2010, 22:55
Miejscowość: k/Olkusza

 

Re: San Martin 1:192

Postprzez Andrzej1 » 07 Paź 2020, 10:22

Dzień dobry

Ponieważ informacje, które posiadam na temat rybiego kleju pochodzą sprzed około 60 lat,
to mogą być :
a) nieprawdziwe
b) czy nie wystarczy podpunkt a ?

Klej był sprzedawany w tubkach po 5-10 gramów. Ołowianą tubkę otwierało się przebijając zaworek szpilką. Z jakiegoś powodu nie nosiłem go do szkoły, może brudził tornister ?
Miał konsystencję i kolor (prawie) miodu. Nie śmierdział rybą.
Kleił fantastycznie brystol

(dla młodzieży : brystol, to taka wysokiej jakości
tektura o gładkiej powierzchni, na której można wykonywać rysunek techniczny grafionem
lub ołówkiem. Grafion to ... Chyba bym nie skończył objaśniając używane pojęcia)

do listewek bambusowych ze starej wędki.
Spoiona oczywiście wzmacniana paskiem z papieru w kratkę.
Z tak poklejonych materiałów wychodził latający model samolociku.
Nie pamiętam czy wytrzymywał upadek modelu do kałuży.
W każdym razie był dość wytrzymały i lepszy od kleju kostnego oraz kazeinowego.
Klej kostny, występował w granulkach (podobnych do kaszy perłowej - wielkość) i trzeba było
przyrządzać go na gorąco w kąpieli wodnej - kłopot. Kazeinowy za to długo sechł zanim miał
pełną wytrzymałość. Kropla wody na kazeinową spoinę powodowała nieodwracalne szkody.
Kazeinowy występował w postaci białego proszku o granulacji proszku do prania.
Tyle pamiętam.

Z ukłonami
Andrzej Korycki
Awatar użytkownika
Andrzej1
 
Posty: 2108
Rejestracja: 04 Gru 2010, 22:56
Miejscowość: Szczecin

 

Re: San Martin 1:192

Postprzez sotter » 07 Paź 2020, 20:03

Hadżi napisał(a):Adaś, ten klej o którym mówisz, to klej kostny "Perełka". Dawniej stosowany przez stolarzy na gorąco. Rozpuszczany był na łaźni wodnej. Był też w postaci płytek tak jak czekolada.
Pozdrawiam
"Hadżi"


Te kleje kostne i rybie w różnej postaci chyba cały czas są stosowane np. w lutnictwie.
Co do "mojego" kleju rybnego poczyniłem stosowne próby. Wypadły w miarę zadawalająco, tzn. kawałki drewna ogrzane suszarką udało się rozdzielić. Pytaniem otwartym jest czy relatywne delikatne wręgi wytrzymają taką operację. No ale nie pozostaje nic innego jak próbować.
Chyba, że ktoś ma jakiś pomysł jak to czasowo posklejać.

oksal napisał(a):Zastosowałbym taśmę malarską. Jest cienka, nawet jak się ją obustronnie przyklei do dwóch sąsiednich wręg i takie wręgi obklejone taśmą skleić wikolem, to nie powinno Ci znacznie zwiększyć dystansu pomiędzy wręgami.

To byłby dobre gdyby nie fakt, że przy 60 elementach suma różnicy wynikającej z grubości taśmy jednak wymuszałaby poprawki na wyciętych żebrach, a tego obawiam nie wytrzymałyby.

Do zgrubnie wyciętych wręg doklejam drugą warstwę pilnując by nie zapaćkać klejem fragmentów, które będą potem wycinane. Kolejne partie schną między szybami.
IMG_2491.JPG
IMG_2491.JPG (32.35 KiB) Obejrzany 844 razy


Wychodzi mniej więcej taka kanapka.
IMG_2490.JPG
IMG_2490.JPG (24.62 KiB) Obejrzany 844 razy


Coś w rodzaju ministoczni, żeby właściwie posklejać poszczególne elementy. Tu sklejać będę musiał bardzo delikatnie bo po wyprowadzeniu kształtu kadłuba całość będzie musiała zostać całkowicie zdemontowana i powycinana tak by uzyskać odsłonięte wręgi.
IMG_2488.JPG
IMG_2488.JPG (29.09 KiB) Obejrzany 844 razy


Z wiadomości nieprzyjemnych, moja popierdółkowa piłka proxxona ks320 po prostu przestała działać. I to tak po prostu. Bez ostrzeżenia. Na szczęście na gwarancji. Ta większa chyba jednak jest jedynym sensownym wyborem, chociaż absolutnie szałowa jest taka amerykańska https://www.byrnesmodelmachines.com/tablesaw.html

Jednak szaleństwo ma swoje granice i nie będę się szarpał z takim importem.
Awatar użytkownika
sotter
 
Posty: 69
Rejestracja: 07 Lut 2014, 19:35
Miejscowość: Warszawa

 

Re: San Martin 1:192

Postprzez sotter » 15 Paź 2020, 22:27

Poszczególne elementy wzmocnione resztkami, całość sklejona klejem rybim. Teraz wypada nadać odpowiedni kształt i dołożyć transom i część dziobową.


IMG_2507-1.JPG
IMG_2507-1.JPG (42.89 KiB) Obejrzany 594 razy

IMG_2509.JPG
IMG_2509.JPG (34.96 KiB) Obejrzany 594 razy

IMG_2516.JPG
IMG_2516.JPG (37.13 KiB) Obejrzany 594 razy

IMG_2519.JPG
IMG_2519.JPG (27.41 KiB) Obejrzany 594 razy
Awatar użytkownika
sotter
 
Posty: 69
Rejestracja: 07 Lut 2014, 19:35
Miejscowość: Warszawa

 

Re: San Martin 1:192

Postprzez oksal » 16 Paź 2020, 00:28

Coraz bardziej ciekawie:) Właśnie w tym pomyśle co pisałem w Twojej relacji, można zgubić błąd przyrostu wymiary wręg tym doklejanym dziobem... Ale to nadal takie moje gdybanie, nigdy tego nie robiłem. Trzymam kciuki
Awatar użytkownika
oksal
 
Posty: 2268
Rejestracja: 04 Gru 2010, 22:55
Miejscowość: Zbylitowska Góra |wieś:) pod Tarnowem

 

Re: San Martin 1:192

Postprzez sotter » 21 Paź 2020, 19:37

Prace postąpiły. Z względnych sukcesów po raz pierwszy wszystkie elementy się zgadzały, wszystko udało się spasować i wyprowadzić linię burt, z której osobiście jestem zadowolony.
Z resztek udało się wystrugać belki transomu.
Poszczególne sekcje ponumerowane, na pokładzie wykresliłem linie żeby zabezpieczyć się przed pomyłką w kolejności jak już będę sklejał ponownie, tym razem ostatecznie. W sumie to jeśli będę sklejał bo teraz pozostaje wycinanie środka i szlifowanie wewętrzkadłubowych burt.

Z informacji, które może się komuś przydadzą - klej rybny jest sensowym wyborem jeśli coś trzeba skleić trwale, a potem rozkleić - mój kadłub przeżył i szlifowanie mechaniczne i ręczne polerowanie bez żadnego problemu. Rozklejenie poszczególnych wręg nie było może przyjemnością ale żyletka modelarska dała radę.
Z obserwacji ogólnych - grusza jest fajna ale jednak zbyt krucha. Z ciekawości zacząłem dłubać w bukszpanie i różnica jest znacząca. Bukszpan jest dużo bardziej zwarty. Twardszy ale w tej skali potrzebuje materiału o strukturze bardzo zwartej. Jeśli uda się przedrzeć do kolejnego etapu to tylko na bukszpanie będę jechał jeśli idzie o drobne elementy.

Górna część kadłuba będzie wycinana z kawałka drewna i poszywana listewkami. Ze względu na konieczność odpowiedniego profilowania zastanawiam się czy nie skusić się na rzeźbienie w drewnie lipowym. Ktoś, coś? Jakieś doświadczenie z drewnem lipowym?

Poniżej garść fotek dokumentujących proces.

IMG_2539.JPG
IMG_2539.JPG (112.76 KiB) Obejrzany 332 razy
IMG_2541.JPG
IMG_2541.JPG (83.19 KiB) Obejrzany 332 razy
IMG_2544.JPG
IMG_2544.JPG (110.27 KiB) Obejrzany 332 razy
IMG_2545.JPG
IMG_2545.JPG (87.06 KiB) Obejrzany 332 razy
IMG_2546.JPG
IMG_2546.JPG (80.73 KiB) Obejrzany 332 razy
IMG_2547.JPG
IMG_2547.JPG (69.32 KiB) Obejrzany 332 razy
IMG_2549.JPG
IMG_2549.JPG (95.08 KiB) Obejrzany 332 razy
IMG_2550.JPG
IMG_2550.JPG (93.66 KiB) Obejrzany 332 razy
IMG_2553.JPG
IMG_2553.JPG (108.41 KiB) Obejrzany 332 razy
Awatar użytkownika
sotter
 
Posty: 69
Rejestracja: 07 Lut 2014, 19:35
Miejscowość: Warszawa

 

Re: San Martin 1:192

Postprzez oksal » 21 Paź 2020, 20:53

Fajnie, że Ci się udało to rozkleić. Mnie ten temat ogromnie ciekawi. Pisz jak najwięcej swoich spostrzeżeń i uwag. Bardzo dobrze to Janek wygląda, jak u Philip'a Reed'a.
Awatar użytkownika
oksal
 
Posty: 2268
Rejestracja: 04 Gru 2010, 22:55
Miejscowość: Zbylitowska Góra |wieś:) pod Tarnowem

 

Re: San Martin 1:192

Postprzez sotter » 22 Paź 2020, 11:28

oksal napisał(a): wygląda, jak u Philip'a Reed'a.


Hehehe, w sensie że metody tak ale niestety do efektów to mi bardzo ale to bardzo daleko. Próbować jednak trzeba.
Zobaczymy jak będzie póki co nabyłem klocek drewna lipowego i przymierzę się do wyciosania górnej części kadłuba.
Awatar użytkownika
sotter
 
Posty: 69
Rejestracja: 07 Lut 2014, 19:35
Miejscowość: Warszawa

 

PoprzedniaNastępna

Wróć do Stępka - czyli forum dla początkujących

Użytkownicy On-line

4 użytkowników i 475 gości online