|
Autor: Piotr Sarnecki
|
|
czwartek, 01 wrzesień 2005 |
sł. muz. L. M. Kowalczyk| Weszli¶my w chlupi±cy Skagerrak, kłaniały się fale w pas, | a E7 | | | Jacht leciał jak szalony ptak, był blady każdy z nas. | C G C G a E7 a | | | Pękały nam żagle tu i tam, r±bał po łajbie grad, | a E7 | | | I tylko jeden został nam sztormowy grota płat. | C G C G a E7 a | | | | | | | Ref.: | | | | Szarpnijcie go chłopcy z całych sił, | C G C G | | | Szarpnijcie go jeszcze raz, | C G C E7 | | | Niech serca pompuj± krew do żył, | a E7 a d | | | Ostatni to żagiel nasz. | a E7 a | | | | | | | Zdzierały nam szoty skór z r±k a wicher posiłki słał | | | | Gwizdały wanty szantę sw±, za szkwałem pędził szkwał, | | | | I Neptun nie kochał nas w ten czas, cholernie się wtedy w¶ciekł | | | | Sw± mokr± łap± raz po raz uparcie walił w dek | | | | | | | | Ten kadłub dziurawy wodę brał, Jak grom spadło na nas to | | | | I kole¶ mój przy pompie mdlał, cucili wszyscy go | | | | A stary zaryczał - żywiej tam, musimy wykonać zwrot | | | | Choć wszystkie żagle zdarło nam, to jeszcze został grot. | | | | | | | | Pozostał za nami Skagerrak, mordęgi nadchodzi kres | | | | Lecz nie zapomnieli¶my jak zatańczył z nami bies | | | | Gdy stary do góry palec wzniósł to każdy zrozumiał w lot | | | | Nad nami w naszych oczach ró¶ł wydęty dumnie grot | | | | | | | | Aż w końcu nadeszła chwila ta, gdy żagiel do wora wlazł | | | | Na katarynie ł±jba szła i portu już witał nas | | | | I każdy ten wór poklepać chciał nim skrył go bakisty mrok | | | | Bo tyle nam nadziei dał kochany dzielny grot. | | | |
|
Zmieniony ( ¶roda, 09 listopad 2005 )
|